از زمین تا بخدا دوستت میدارم

برگرفته از وبلاگ http://samabdi.blogfa.com/

گفتی که تماشاییست این چهری تکراری

(( احسان ))

ولی ما را ندیده پشت کردی

فکندی گوشه ایی با ناز و اکراه

حبیبا نازنین آخرشکستی

به سنگی شیشه ی همسای ما

تو هم بیگانه بودی نارفیقا

شکستی قلب ما را بارک الله

(( احسان ))

وبدان تا به ابد دوستت میدارم

( احسان ) PESARAHWAZI_6001@YAHOO.COM

گفتمت خیلی می خوامت با دلم لج کردی

      گفتمت دوستت دارم دهن به من کج کردی

          حالا هر کاری کنی من دیگه خامت نمی شم

               اشکاتم جاری کنی اسیر دامت نمی شم

                   تورو من دیگه نمی خوام با دلت لج کردم

                        التماست رو دیدم دهن بهت کج کردم

                         احسان

شنيدم مردی از اين جاده های سرد می آيد

و من شکی ندارم بی برو برگرد می آيد

و پای صحبت ما می نشيند مثل آيينه

دلش حتی برای حرفهامان درد می آيد

پر از آوازهای «عاشقانه»‌ می شود يک روز

همينجا که فقط بوی سکوتی سرد می آيد

و با آنی که نامرد از در و ديوار می بارد

به آب و آينه سوگند مثل مرد می آيد

رفيق روزهای بی سر و سامانی مردم

که شعر خسته ام را آسمانی کرد می آيد

شما نشنيده می گيريد اما راست می گويم

شبی يک مرد از اين جاده های سرد می آيد

در جبهه نفس ناتوانيم افسوس

 بيهوده به هر طرف دوانيم افسوس

 صدبار گلنگدن کشيديم ولی

 يک بار نشد ماشه چکانيم افسوس

«تو» بودم کردی از نابودی و با مهر پروردی

فدای «نام تو»، بود و نبودم...

توی چشم کر و لالم

pesarahwazi_6001@hotmail.com

با گذر بر قبر من یادم کنید

با نثار فاتحه شادم کنید

بادعای پاک و پر معنای خود

از فشار قبرم آزادم کنید

 ( احســــــــــان )

در این غربت برهنه ی پاییز

  دل

به خزان چشمانت سپردم

چشمانت که من ابر آسمانش شدم

تا ببارد و نوازش کند دشت گونهایت را

می دانم مسیر عاشقیت رادر پیکر پوسیده ی من یافته ایی

تا مرور کنم

و

به یاد آورم  اندیشه هایم را

که مدام در آن پرسه میزنی

به من نگاه کن

تادر مر دمک چشمم تصویری از خود ببینی

پاییز را از یاد مبر

احسان

                   در غربتی نمناک

                                            وقتی در سکوت تنهایی از کوچهای حسرت گذشتم

                                                                                آندم

                                         که بر بستر لحظها احساس خود را بر سینه ی  باد  (( حک کردم ))

                                                                             ( ( احسان ) )

به چشمهایی که لبخند تو رو می بینن حسودیم میشه

به لبهایی که رو لبهات می لغزند حسودیم میشه

به دستهایی که نرمی دست تورو حس می کنن حسودیم میشه

به تنی که آغوش گرم تورو تجربه می کنه حسودیم میشه

به شونه هایی که تکیه گاه بی کسی هات شدن حسودیم میشه

به گوش هایی که صدای قشنگ تورو می شنون حسودیم میشه

حسودیم میشه به اونی که عکسش می افته تو آیینه ی چشمات

حسودیم میشه به اونی که توی قلبت کنگر خورده و لنگر انداخته

حسودیم میشه به اونی که فاصله اش بات فقط نفسه

حسودیم میشه به تنی که روحش تویی!

   حسودیم میشه به رگی که خونش تویی!

      حسودیم میشه به گلدونی که گلش تویی!

       حسودیم میشه به آسمونی که ماهش تویی!

          حسودیم میشه به کوچه ای که عابرش تویی!

             حسودیم میشه به انگشتری که نگین اش تویی!

                حسودیم میشه به کوری که چشمش تویی!

                   حسودیم میشه به شبی که نورش تویی!

               حسودیم میشه به حوضی که ماهیش تویی!

           حسودیم میشه به قابی که عکسش تویی!

             حسودیم میشه به دلی که دلدارش تویی !

          حسودیم میشه به ساحلی که دریاش تویی!

    حسودیم میشه به قلبی که عشقش تویی!

( شعر ازندا )

میکشمت سوی خود

این کشش قلبها ست 

قلب تو گر آهن است

قلب من آهنرباست

    (احسان)  

بمون بمون که رفتنت تیر خلاص قلبمه

بمون بمون که موندنت نبض حکایت منه

بمون بمون که با تو من رد میشم از خواب غزل

بمون تو معبود منی بی بی بینام غزل

بمون که تو آینه ها بی تو نمیشه منو دید

بمون که با بودن تو میشه ستاره ها رو چید

بمون که با حضور تو خستگی معنا نداره

بمون بمون نبودنت اشگ من و در میاره

((( احسان )))

الهي تو بميري من بمونم

سرقبرت بيام روضه بخونم

الاهي سرخک و عريون بگيري

تب مالت و فشار خون بگيري

اگر بردي از اينها جان سالم

الاهي درد بي درمون بگيري

اي دوست اي دوست

به جهنم که مرا دوست نداري

از بهر تو هرگز نکنم گريه وزاري

اگر روزي بجز من يار بگيري

الاهي تب کني فرداش بميري

الاهي تب کني فرداش

احســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان